دکتر خسروپناه:

آموزش فلسفه در ایران،‌ شارح‌پرور است نه فیلسوف‌پرور

نوشته شده در تاریخ ۱۲:۱۶:۰۰ ۱۳۹۱/۰۸/۳۰ و در حوزه های روز جهانی فلسفه - ۰ نظر
آموزش فلسفه در ایران،‌ شارح‌پرور  است نه فیلسوف‌پرور

خسروپناه معتقد است که شیوه آموزش فلسفه در ایران وضعیت نامناسبی دارد و این شیوه بیشتر عالم و شارح و تعلیقه نویس پرورش می‌دهد تا فیلسوف....

به گزارش پایگاه خبری - تحلیلی مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران،‌ حجت‌الاسلام و المسلمین عبدالحسین خسروپناه، رئیس مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران، در نخستین روز از همایش «بررسی وضعیت فلسفه در ایران» به ارائه سخنانی درباره امتیازها و آسیب‌های وضعیت فلسفه در ایران پرداخت.

حجت الاسلام دکتر خسروپناه

 

حجت‌الاسلام خسروپناه در ابتدای سخنان خود اظهار کرد: فلسفه در طول تاریخ حیات خود توسط بزرگان این حوزه رشد و بالندگی پیدا کرده و با گرایش‌های مختلف خود را به جامعه بشری عرضه کرده و در طی دوران، مورد بی‌مهری‌های منتقدان و مخالفان قرار گرفته است و البته نمی‌توان انتظار داشت که هر فکر فلسفی منتقدانی نداشته باشد.

شیوه آموزش فلسفه در ایران وضعیت نامناسبی دارد و این شیوه بیشتر عالم و شارح و تعلیقه نویس پرورش می‌دهد تا فیلسوف؛ فیلسوف کسی نیست که ملاصدرا یا کانت را خوب بفهمد، بلکه کسی است که روشمندانه یک پرسش جدید فلسفی را حل کند.

 

وی با بیان این که فلسفه اسلامی نیز مورد نقدهای فراوانی قرار گرفته و تهافت اولین و آخرین اثر نبوده است، افزود: البته کار منتقدان فلسفه، خود یک کار فلسفی بوده و فلاسفه نباید از نقد آزرده شوند؛ همان‌گونه که بهتر است عرضه فکر همراه با منطق باشد، عرضه نقد نیز باید توأم با رعایت اخلاق علمی صورت گیرد. ذات تفکر فلسفی همراه با نقد است و در تمامی مکاتب فلسفی و از جمله در فلسفه اسلامی، فلاسفه همدیگر را نقد کرده‌اند.

رئیس مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران در ادامه سخنان خود با اشاره به علوم عقلی (اعم از فلسفه، کلام، ادیان و عرفان) در ایران، به یک امتیاز و سه آسیب اشاره کرد و گفت: از امتیازات فلسفه در ایران وجود دانشمندان با گرایش‌های متعدد فلسفی در حوزه فلسفه اسلامی و حتی فلسفه غرب است و در بسیاری از گرایش‌ها دانشمندان محقق و فاضل و صاحبنظر داریم؛ چنان که به جرأت می‌توان گفت که در ایران فضلایی هستند که کانت‌شناس، ملاصدراشناس و ابن‌ عربی‌شناس هستند.

وی با اشاره به این که ظرفیت عظیم و ارزشمندی در حوزه علوم عقلی در ایران داریم، عنوان کرد: این ظرفیت را در هیچ یک از کشورهای اسلامی نمی‌توان سراغ گرفت؛ در برخی از کشورهای اسلامی به تازگی در حال ترجمه فلسفه اسلامی هستند و فلسفه در ایران حتی نسبت به برخی از کشورهای غیراسلامی نیز از بالندگی خوبی برخوردار است.

حجت‌الاسلام خسروپناه در ادامه سخنان خود به سه آسیب مهم وضعیت آموزشی و پژوهشی فلسفه در ایران اشاره و تصریح کرد: شیوه آموزش فلسفه در ایران وضعیت نامناسبی دارد و این شیوه بیشتر عالم و شارح و تعلیقه نویس پرورش می‌دهد تا فیلسوف؛ فیلسوف کسی نیست که ملاصدرا یا کانت را خوب بفهمد، بلکه کسی است که روشمندانه یک پرسش جدید فلسفی را حل کند.

فقدان عقلانیت در تأسیس رشته‌ها و گرایش‌های مختلف فلسفه و علوم عقلی از آسیب‌های این حوزه است

 

وی فقدان عقلانیت در تأسیس رشته‌ها و گرایش‌های مختلف فلسفه و علوم عقلی را از دیگر آسیب‌های این حوزه برشمرد و گفت: در پس تأسیس این رشته‌ها، هیچ عقلانیت نظام‌مندی وجود ندارد و در برخی از حوزه‌ها بدون در نظر گرفتن نیاز جامعه و حتی داشتن استاد اقدام به تأسیس رشته‌هایی شده و لازم است که در رشته‌های علوم عقلی مدیریت مبتنی بر عقلانیت وجود داشته باشد.

دکتر اکبری دکتر رضا داوری دکتر خسروپناه

رئیس مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفه ایران قطع ارتباط فلسفه با زندگی بشر را از دیگر آسیب‌های وضعیت موجود فلسفه در ایران خواند و تصریح کرد: فلسفه گرچه دانش انتزاعیات است، اما زاده عقل بشر است و ساحت عقلانیت انسان از ساحت‌های دیگر ادراکیش جدا نیست و از همین روی دستاوردهای ادراکی انسان را نیز از هم جدا نمی‌توان کرد.

وی در تشریح این مطلب گفت: فلسفه در ایران ارتباطی با علوم پایه، علوم مهندسی و صنعت و هنر ندارد، در حالی که این علوم با نیازهای انسان ارتباط دارند و از همین روی با فلسفه نیز مرتبطند. در کشور ما هم فیلسوفان به علم و هم دانشمندان علمی ما به فلسفه احساس بی‌نیازی می‌کنند و تا این دو به این نکته مهم در ارتباط علم و فلسفه توجه نکنند، این دو ساحت با همدیگر ارتباط نخواهند داشت.