دانشنامه فلسفه اسلامی/۳

سکون

نوشته شده در تاریخ ۱۲:۳۲:۰۰ ۱۳۹۲/۰۵/۱۳ و در حوزه های دانشنامه - ۰ نظر
سکون
سکون در اصطلاح فلسفه یعنى عدم حرکت در محلی که شأن آن متحرک بودن است و در مقابل حرکت است از باب تقابل عدم و ملکه و ساکن مقابل متحرک است...

اصطلاح فلسفی، عرفانی، ادبی
سکون در اصطلاح فلسفه یعنى عدم حرکت در محلی که شأن آن متحرک بودن است و در مقابل حرکت است از باب تقابل عدم و ملکه و ساکن مقابل متحرک است. چون سکون را زوال حرکت از چیزی که حرکت در شأن آن است تعریف کردیم. بنابراین مجردات نه متحرک‏ اند نه ساکن زیرا شأن آنها متحرک بودن نیست که سکون درباره آنها صادق باشد. 

در فلسفه ارسطو عنوان ساکن یا ثابت یا بى‏حرکت به محرک اول که جهان را به حرکت مى‏آورد و خود حرکت ندارد، اطلاق مى‏شود


متکلمان گویند: سکون عبارت از استقرار در زمان است که حرکت در آن واقع می شود و بنابراین تعریف، سکون ضد حرکت است.
این اصطلاح معنى اخلاقى نیز دارد و آن بود که نفس در خصومات یا محاربات که جهت حفظ حرمت دین و ملت یا حشمت نفس عصبیت ضرورت شود خفت ننماینده و این را عدم طیش نیز گویند.
نزد عرفا، سکون آرامش و ضد حرکت است و کنایه از آرامش در کنف عنایت حق است که از نتائج توکل است.
در فلسفه ارسطو عنوان ساکن یا ثابت یا بى‏حرکت به محرک اول که جهان را به حرکت مى‏آورد و خود حرکت ندارد، اطلاق مى‏شود.
1-فرهنگ معارف فلسفی، سید جعفر سجادی، تهران، انتشارات دانشگاه تهران، 1373، ج2، ص1009
2-فرهنگ اصطلاحات فلسفی ملاصدرا، سید جعفر سجادی، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1379، ص267
3-فرهنگ فلسفی، جمیل صلیبا، منوچهر صانعی دره بیدی، تهران، انتشارات حکمت، 1366، ص394
4-شرح مصطلحات الفلسفیه، مجمع البحوث الاسلامیه، مشهد، مجمع البحوث الاسلامیه، 1414، ص160

 

نویسنده: زینب محمدنژاد