دیدار اعضای انجمن دائوئیسم چین از مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفة ایران

نوشته شده در تاریخ ۱۳:۰۲:۰۰ ۱۳۹۷/۰۲/۰۲ و در حوزه های اخبار و رویدادها - ۰ نظر
دیدار اعضای انجمن دائوئیسم چین از مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفة ایران
حکمت و فلسفه: دیدار اعضای انجمن دائوئیسم چین از مؤسسه پژوهشی حکمت و فلسفة ایران

خوانگ شین‌یانگ،‌ معاون انجمن دائوئیسم چین و تْسائو ئی، کارشناس بخش بین‌الملل این انجمن دوشنبه (27 فروردین ماه) در جمع رئیس و معاون پژوهشی و اعضای هیئت علمی مؤسسه حضور یافته و در خصوص تعامل و تقویت روابط فیمابین گفتگو نمودند. در این دیدار ابتدا خانم دکتر شهین اعوانی،‌ معاون پژوهشی و تحصیلات تکمیلی مؤسسه گزارشی را از تاریخچه، ‌فعالیتهای آموزشی و پژوهشی، گروههای علمی، ‌دانشجویان دکتری در حال تحصیل و محققان پسا دکتری و نحوه انجام تحقیقات و پژوهش‌های جاری در مؤسسه ارائه نمودند.

سپس آقای خوانگ شین‌یانگ،‌ معاون انجمن دائوئیسم چین، ضمن ابراز خرسندی از نخستین سفر خود به ایران و دیدار از مؤسسه ضمن تأکید بر اشتراکات فرهنگی بین ایران و چین و دوستی دیرینه مردم این دو کشور اظهار کرد:
آئین دائوئیسم و اسلام در خصوص مسائلی نظیر صلح جهانی و سعادت و بهبود زندگی افراد جامعه دارای تمایلات و آرزوهای مشترکی هستند و از اعضای هیئت علمی مؤسسه برای بازدید از معابد دائوئی در چین و آشنایی با دین دائوئی و انجمن دائوئیسم چین دعوت به عمل آورند.

در ادامه آقای دکتر شهرام پازوکی، مدیر گروه ادیان و عرفان مؤسسه، ضمن تأیید روابط دیرینه تجاری جاده ابریشم بین دو کشور ایران و چین، به آشنایی عارفان و بزرگان علمی ما با ادیان شرقی نظیر بودیسم و مثلا ترجمه اوپانیشادها توسط بزرگانی مانند داراشکوه، آثار دیگری هندویی توسط میرفندرسکی و همچنین به ترجمه‌های اخیر از آثاری از دائوئیسم و آیین کنفوسیوس اشاره کردند.
ایشان مناسب‌ترین موقعیت و جایگاه برای آشنایی فکری و مطالعات تطبیقی میان آیین اسلام و دائوئیسم را در عرفان اسلامی دانستند چون مطالب بسیار مشابه و قابل تطبیقی در بین این دو آیین می‌توان مشاهده کرد و کتاب توشیهیکو ایزوتسو را با عنوان Sufism and Taoism: A Comparative Study of Key Philosophical Concepts  (عرفان اسلامی و آیین دائویی) که در انجمن حکمت و فلسفه ایران در دورانی که ایشان در ایران حضور داشتند به رشته تحریر در آمده است و آن را یکی از شاهکارهای تطبیق عرفانی دانستند و نمونه نادری از تطبیق بین سنت عرفانی اسلام و دائوئیسم خواندند.
همین طور ایشان پیشنهاد بعدی خود را کتاب The Tao of Islam (دائوی اسلام) نوشته خانم ساچیکو موراتا دانستند که ایشان نیز در دوره‌ای در موسسه حضور داشته و از افتخارات موسسه هستند و اظهار نمودند: مقدمة این کتاب شاهکار بسیار آموزنده‌ای در مطالعة تطبیقی بین آموزه‌های اسلام و دائوئیسم است و مسأله جالب‌تر اینست که چگونه بعد از گذشت قرون متمادی هنوز افکار و آموزه‌های عارفان، یکی به نام ابن عربی در جهان اسلام، و لائودْزی و جوانگ‌دْزی در دائوئیسم قابل تطبیق و دارای مضمامین مشترکی هستند. در عرفان اسلامی، دین را مشتمل بر سه سطح می‌دانند: شریعت، طریقت و حقیقت. شریعت با تعالیم کنفوسیوس که مجموعه‌ای از آداب و احکام است و طریقت با تعالیم دائوئیسم که در‌آن دائو نیز به معنای راه است قابل تطبیق است و جمع ایندو به حقیقت منتهی می‌شود و ایزوتسو نیز کار خود را با طریقت آغاز کرده است. کار ایزوتسو نیز آغاز راهی برای آشنایی میان دو دین اسلام و آئین دائوئیسم است و ایشان اظهار امیدورای کرد در آینده شاهد کارهایی از این دست در زمینه  مطالعه تطبیقی بین عرفان اسلامی و آئین دائوئیسم باشیم.
از نظر ایشان قدم‌های اولیه و مقدمات کار برای آشنایی با آیین دائوئیسم در ایران برداشته شده است و در مقالات روز جهانی فلسفه 2010 نیز شاهد چنین مقالاتی بودیم.
در ادامه ایشان ضمن معرفی آقای دکتر اسماعیل رادپور که او خود از زمره مترجمان متون دائوئیسم در ایران می‌باشد و دائودِه جینگ را که پیشتر چند بار به فارسی ترجمه شده بود، برای نخستین بار مستقیماً از زبان چینی باستان برگردانده است و آن را با توضیحاتی نظر به نسخ مختلف و شرح معانی همراه کرده است، از او خواستند مطالبی را برای حاضران بیان نماید.
ایشان اظهار نمودند:
در اواخر قرن یازدهم، ایران میزبان یکی از بزرگترین عرفای سنت دائویی به نام چیو چُّوجی بوده است. در برخی اعصار، ظهورات هفت‌گانۀ عرفای دائویی مورد توجّه بوده که قابل تطبیق با سنت‌های طریقتی در ایران نیز است. دیدار این عارف از ایران در پاسخ به طلب چنگیز خان در جستجوی جاودانگی و نامیرایی بوده است، او که از معانی تمثیلی جاودانگی در سنّت دائویی بی خبر بوده است. یکی از مکاتب دائویی که مملو از این دست تمثیلات است، کیمیای درون (نِی‌دان) است که بعضی از آن تعالیم به طرز رازآمیزی در طریقت ذهبیه نیز وارد شده است یا هر دو این طرایق به سرچشمۀ واحد اینگونه معارف دست یافته‌اند. حتی به عنوان یک حدس، لفظ فارسی کیمیا می‌تواند مشتق از لفظ جین‌یِه باشد. جین‌یِه به معنی شراب زرّین، نام دیگر مکتب کیمیای درون است و در چینی میانه "کیم‌یَک" تلفظ می‌شد. آنچه گفته شد اشاراتی اندک است به قابلیت‌های مطالعات تطبیقی بین سنت عرفانی اسلامی و دائوئیسم. البته تطبیق میان این دو سنّت به خصوص در حیطه معرفت و مابعدالطبیعه اعتبار دارد، چرا که صورت‌ها و ظواهر محلّ بروز تفاوت‌ها و ساحات باطنی محلّ همگرایی‌هاست.

در ادامه این دیدار، آقای حجت‌الاسلام و المسلمین دکتر خسروپناه، ‌رئیس موسسه، ضمن ابراز خرسندی از دیدار انجمن دائوئیسم از مؤسسه اظهار نمودند: با توجه به ضرورت‌های اجتناب‌ناپذیر زندگی در دنیای معاصر که انسان امروزی را غرق در دنیای اینترنت و فناوری‌های نوین ارتباطی نموده است ضرورت نزدیکی بین انسانها در دنیای معاصر بیش از پیش احساس می‌شود و یکی از راهکارهای نزدیک‌شدن انسانها در دنیای معاصر را توجه به عرفان و آموزه وحدت وجود دانستند و اظهار نمودند:
و حتی بعید است که از طریق علوم طبیعی و حتی علوم اجتماعی بتوان به این هدف نائل شد. و نتیجه مطالعات من در حوزه عرفانی اینست که عرفان از نظر معرفتی و نه به لحاظ سلوکی می‌تواند این خلاء را برطرف نماید و عرفان اسلامی به دنبال ایجاد وحدت بین کثرات وجود است.
به نظر می‌رسد در عرفان ‌های شرقی منجمله دائوئیسم نیز تبیین وحدت‌انگارانه از کثرات مطمح نظر باشد و می توان گفت امروزه ما بیش از گفت‌وگوی تمدنها یا گفت‌گوی مذاهب و ادیان، به گفت‌و گوی بین عرفان‌ها نیاز داریم.
در پایان این دیدار آقای خوانگ شین‌یانگ دستنوشته‌ای خطاطی شده از عبارتی دائویی را به ایشان تقدیم کردند که آقای دکتر رادپور آن را چنین ترجمه نمودند:
در این اثر عبارت "دائو فا دْزی ژان" (道法自然) را نوشته‌اند به معنی «دائو از خودبه‌خودی سرمشق می‌گیرد» که توسعاً یعنی «دائو قائم به ذات است». این عبارت در بند 25 دائودِه جینگ آمده و سطرهای پیش از آن چنین است: «سرمشق انسان زمین است؛ سرمشق زمین آسمان است؛ سرمشق آسمان دائو است؛ سرمشق دائو خودبه‌خودی است».