سخنرانی دکتر خسروپناه در مراسم آیین بزرگداشت علمی و معرفتی حجت الاسلام والمسلمین مرحوم دکتر احمد احمدی در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

نوشته شده در تاریخ ۱۶:۳۱:۰۰ ۱۳۹۷/۰۳/۲۹ و در حوزه های تک صفحه ای - ۰ نظر
سخنرانی دکتر خسروپناه در مراسم آیین بزرگداشت علمی و معرفتی حجت الاسلام والمسلمین  مرحوم دکتر احمد احمدی در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی
حکمت و فلسفه: سخنرانی دکتر خسروپناه در مراسم آیین بزرگداشت علمی و معرفتی حجت الاسلام والمسلمین مرحوم دکتر احمد احمدی در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

آیین بزرگداشت علمی و معرفتی حجت الاسلام والمسلمین دکتر احمد احمدی روز دوشنبه 28 خردادماه 1397 در پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی  برگزار شد.
در ابتدای این مراسم که با حضور آیت‌الله علی اکبر رشاد، دکتر غلامعلی حداد عادل، دکتر غلامرضا اعوانی، حجت الاسلام والمسلمین عبدالحسین خسروپناه، حجت الاسلام والمسلمین محمد محمدیان، دکتر محمدعلی کی‌نژاد و دکتر محمدمهدی زاهدی برگزار شد، حجت الاسلام والمسلمین دکتر عبدالحسین خسروپناه در سخنانی گفت: مرحوم احمدی پنج شاخصه معرفتی و رفتاری ویژه‌ داشت که ایشان را از دیگران متمایز می‌کرد.
• ویژگی اول مرحوم احمدی داشتن مبانی فلسفی استدلالی بود. او تسلط کافی هم نسبت به فلسفه غرب و هم فلسفه اسلامی داشت. نسبت به دکارت و کانت تسلط ویژه ای داشت و آنها را نقد می کرد.
• او آراء اختصاصی و ویژه ای داشت. او اصل هویت را به عنوان ام القضایا در نظر می گرفت و دریافت اشیاء محسوس را با علم حضوری ممکن می دانست. ویژی وی تسلط بر فلسفه استدلالی با رویکرد انتقادی است.
• مرحوم احمدی دارای اندیشه دینی اجتهادی و معتقد به جامعیت اسلام بود. سومین ویژگی ولایتمداری آن مرحوم است که دکتر احمدی به معنای دقیق کلمه، ولایتمدار بود. برخی ولایتمداریشان بر اساس مصالح و منافع است.
• ویژگی چهارم مرحوم احمدی صدق اعتقادی و عملی بود. او به آنچه باور داشت عمل می کرد و صادقانه آنچه را که باور داشت ابراز می کرد و صدق عملی داشت.
• و ثابت قدم در اندیشیدن در اندیشه های دینی و فلسفی و دفاع از مبانی انقلاب بود. برخی همواره دارای گرایش ها و رویکردهای مختلف می شوند اما مرحوم احمدی ثابت قدم بود.

انسانی که اهل تفکر است تکامل می یابد. او با همان منطق معرفت شناسی که داشت توانست نظام دینی خود را تقویت کند. او مصداق آیه 39 سوره احزاب بود. مبلغ پیام الهی بود. تنها نسبت به خدا خشیت داشت و حق تعالی را برای هر کاری کافی می دانست.

در ادامه این جلسه، آیت‌الله علی اکبر رشاد عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی، دکتر احمدی را یک روحانی به معنی واقعی کلمه توصیف کرد و گفت: ایشان عموم کتاب‌ها را به دقت می‌خواند و دغدغه و وسواس خاصی به لحاظ سطح علمی، سلامت فکری و اهمیت آثار داشت.
وی با بیان اینکه خدمات دکتر احمدی در عرصه‌های مختلف بی آنکه در جایی منعکس باشد یا ایشان را در مقام ارائه گزارش کار قرار دهد، یاد و خاطره ایشان را در دستگاه‌های علمی و حوزوی و دانشگاهی ایران زنده نگه داشته است، خاطرنشان کرد: ایشان نه عالم به دین بلکه عالم دینی بود و علم در وجود او تبلور پیدا کرده بود.
مرحوم احمدی انسان جامع دانشگاهی و حوزوی بود، استاد احمدی عالمی عامل بود، علم ایشان در عملش آشکار بود، علم در وجودش تبلور یافته بود و وجود او به علم تبدیل شده بود.
ما دو مفهوم آزاد و آزادگی داریم او از هر چه رنگ تعلق داشت آزاد بودند ایشان هم آزاد بود و هم آزاده. مرحوم احمدی همه عمر را آزاده زیست 40 سال در بستر پیروزی انقلاب در جایگاه‌های مهم کشوری زیست اما احمدی سال 57 با احمدی سال 97 هیچ فرقی نکرد.
ایشان اول کسی بود که در جلسه کرسی‌های آزاداندیشی گفت بنده نظریه‌های خودم را در معرض نقد و انتقاد قرار می‌دهم و به قول خود، ایشان پیش مرگ این حرکت شد.
رئیس هیأت حمایت از کرسی‌های نظریه‌پردازی و نقد ضمن اشاره به نظریه ایشان مبنی بر «ارجاع علوم اصولی به شهودی و حضوری» این نظریه را یک نظریه تایید شده و جدید دانست و گفت: بیشترین اجلاسی‌ها برای نقد و بررسی این نظریه برپا شد.
آیت‌الله رشاد در پایان با بیان اینکه مرحوم احمدی 33 سازمان سمت را اداره کرد، گفت: ایشان مصداق بارز زهد و فروتنی بود و ذره‌ای ریا و تکبر نداشت. حدود دو هزار جلد کتاب در سازمان سمت منتشر شد و ایشان عموم آن کتاب‌ها را می‌خواند. ایشان از هر آنچه رنگ تحکم و تعلق داشت آزاد بود، همه مراکز علمی وامدار وجود ایشان است.
هم‌چنین در این مراسم دکتر غلامعلی حدادعادل عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید در سخنانی گفت: آشنایی بنده با آقای دکتر احمدی با سال 47 بازمی‌گردد، در آن زمان بنده تازه از شیراز به تهران آمده بودم و آقای دکتر احمدی به همراه آیت‌الله خرازی و مصباح سه عنصر فعالی بودند که موسسه در راه حق را تاسیس کردند که دری گشوده به جهان بیرون از حوزه بود و سعی می‌کردند که اسلام را با زبان جوان‌ها ارائه کنند و جزواتی هم داشتند که در کشور منتشر می‌شد و آقای موسوی گرمارودی این جزوات را ویرایش می‌کرد. به دلیل دستگیری آقای گرمارودی شرایطی فراهم شد تا بنده نیز با این موسسه همکاری داشته باشم و جزوات را بازنویسی می‌کردم، بعد از مدتی در دانشکده الهیات و در رشته فلسفه مشغول به تحصیل شدم و آن موقع آقای احمدی فوق لیسانس فلسفه را اخذ کرده بود، اما در سال 51 بود که به همراه ایشان دانشجوی دکتری فلسفه دانشگاه تهران شدیم.
ارتباط ما با ایشان برقرار بود تا این که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، آرمان‌های ما نیز یکی بود و بعد از انقلاب بود که آقای احمدی عضو ستاد انقلاب فرهنگی شد و بار سنگینی که امام راحل بر دوش آنها گذاشته بود را بر عهده گرفت. در همین دوران بود که فضا برای تحقق آرمان‌های ایشان باز شد و بنا به احساس تکلیفی که داشت در عرصه‌های مختلف مشغول به کار شد.
کار مهم ایشان تشکیل سازمان «سمت» بود که از سال 64 پایه‌گذاری این سازمان را انجام داد و از زمان تاسیس تا سال 97 تعداد 2150 کتاب را منتشر کرد، این در حالی که در دهه 50 نهایتا سالی 600 کتاب منتشر می‌شد و این آمار برای موسسه سمت آمار بسیار خوبی تلقی می‌‌شود.
بنده خود شاهد تلاش‌های ایشان در سمت بودم، ایشان بسیار حساس بود که کتابی خلاف عقاید اسلام و مصالح انقلاب منتشر نشود، در پذیرش افراد نیز بسیار حساس بود و تا مطمئن نمی‌شد که این کتاب مفید است آن را چاپ نمی‌کرد، لذا خود ایشان کتب را می‎خواند و از لحاظ محتوا تایید می‌کرد و در یک کلام می‌توان گفت که استراحت و تفریح در قاموس ایشان وجود نداشت و تمام وجودش غیرت بود.